Zbigniew Żelazowski

Rabista, dyplomat
01.01.1945 05.04.1997 Łopuszna

Biografia

Zbigniew Żelazowski (1 stycznia 1945 - 5 kwietnia 1997) był polskim rabistą, dyplomatem i tłumaczem języka arabskiego. Urodził się w Łopusznej, synem Stanisława Żelazowskiego, pracownika łączności Poczty Polskiej, oraz Genowefy z domu Malik. Jego ojciec zmarł w 1963 roku, a matka w 1988.

Żelazowski uczył się w Przedborzu, gdzie miał lekcje łaciny, rosyjskiego i francuskiego. Samodzielnie opanował język angielski, a później podstawy hiszpańskiego. W 1963 roku rozpoczął studia orientalistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1965 r. wyjechał na Uniwersytet Bagdadzki. Po powrocie w 1969 r. uzyskał tytuł magistra arabistyki pod kierunkiem Józefa Bielawskiego.

W 1970 r. rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Przebywał w ambasadach w Kairze (1970-1974) i Bagdadzie (1977-1981). Od 1984 do 1987 r. pełnił funkcję chargé d’affaires w ambasadzie w Bejrucie, a później w Tel-Awiwie. Był tłumaczem rządowym, m.in. podczas spotkań Wojciecha Jaruzelskiego z Mu’ammarem al-Kaddafim. W 1983 r. otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.

Żelazowski był także filatelistą. Zmarł 5 kwietnia 1997 r.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał tytuł magistra arabistyki na Uniwersytecie Warszawskim w 1970 r.
Pełnił funkcję chargé d’affaires w ambasadzie RP w Bejrucie w latach 1984-1987.
Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi w 1983 r.

Ciekawostki

Samodzielnie nauczył się języka angielskiego.
Był filatelistą.
Pracował jako tłumacz rządowy podczas spotkań polskich przywódców z przywódcami innych państw.

Udostępnij