Zbigniew Żelazowski
Biografia
Zbigniew Żelazowski (1 stycznia 1945 - 5 kwietnia 1997) był polskim rabistą, dyplomatem i tłumaczem języka arabskiego. Urodził się w Łopusznej, synem Stanisława Żelazowskiego, pracownika łączności Poczty Polskiej, oraz Genowefy z domu Malik. Jego ojciec zmarł w 1963 roku, a matka w 1988.
Żelazowski uczył się w Przedborzu, gdzie miał lekcje łaciny, rosyjskiego i francuskiego. Samodzielnie opanował język angielski, a później podstawy hiszpańskiego. W 1963 roku rozpoczął studia orientalistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1965 r. wyjechał na Uniwersytet Bagdadzki. Po powrocie w 1969 r. uzyskał tytuł magistra arabistyki pod kierunkiem Józefa Bielawskiego.
W 1970 r. rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Przebywał w ambasadach w Kairze (1970-1974) i Bagdadzie (1977-1981). Od 1984 do 1987 r. pełnił funkcję chargé d’affaires w ambasadzie w Bejrucie, a później w Tel-Awiwie. Był tłumaczem rządowym, m.in. podczas spotkań Wojciecha Jaruzelskiego z Mu’ammarem al-Kaddafim. W 1983 r. otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.
Żelazowski był także filatelistą. Zmarł 5 kwietnia 1997 r.