Zbigniew Bujak

Polityk, politolog
29.11.1954 Łopuszna

Biografia

Zbigniew Bujak, urodzony 29 listopada 1954 roku w Łopusznie, to polski polityk i politolog, znany głównie jako jeden z kluczowych działaczy opozycji demokratycznej w czasach PRL. Syn Jana Bujaka, ukończył Technikum Elektroenergetyczne w Żyrardowie w 1972 roku, a później, w 1998 roku, studia politologiczne na Uniwersytecie Warszawskim.

W latach 1973-1981 pracował w Zakładach Mechanicznych Ursus, gdzie był także wiceprzewodniczącym Socjalistycznego Związku Młodzieży Wojskowej. Od 1978 roku był współpracownikiem KOR. W 1980 roku zaangażował się w działalność NSZZ Solidarność, współtworząc jej struktury w ZM Ursus.

Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się blisko czterech lat, będąc jednym z najdłużej działających w podziemiu członków związku. W 1989 roku odgrywał ważną rolę w negocjacjach Okrągłego Stołu oraz w społecznym poparciu dla kandydatury Tadeusza Mazowieczkiego na prezydenta.

W 1989 roku wraz z Andrzejem Wajdą i Aleksandrem Paszańskim założył przedsiębiorstwo Agora, które rozpoczęło wydawanie „Gazety Wyborczej”. Był wybierany do Sejmu z listy Unii Pracy i pełnił mandat w latach 1991-1993 oraz 1993-1997. W kolejnych latach był zaangażowany w ruch obywatelski, kierowanie m.in. Ruchu Akcja Demokratyczna i później Unii Demokratycznej.

W 2002 roku był kandydatem Unii Samorządowej na prezydenta Warszawy, a w 2019 roku wystartował z listy Wiosny Roberta Biedronia do Parlamentu Europejskiego. Odznaczony został Krzyżem Wielkim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także tytułem honorowego obywatela Podkowy Leśnej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożyciel NSZZ Solidarność w Zakładach Mechanicznych Ursus
Współzałożyciel przedsiębiorstwa Agora i wydawnictwa „Gazety Wyborczej”
Poseł na Sejm Rdzeini Trzeciakowej i Unii Pracy w latach 1991-1997
Uczestnik negocjacji Okrągłego Stołu w 1989 roku
Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski w 2011 roku

Ciekawostki

Był jednym z najdłużej ukrywających się członków NSZZ Solidarność po wprowadzeniu stanu wojennego
W 1986 roku został aresztowany, lecz zwolniony w ramach amnestii sześć miesięcy później
W 2019 roku kandydował do Parlamentu Europejskiego jako lider listy Wiosny Roberta Biedronia

Udostępnij